Ik ging zes kamers bekijken. Eigenlijk keek ik naar een nieuw stuk vrijheid
Deze week was ik ergens in Nederland een nieuwe locatie aan het bekijken.
Waar precies?
Dat ga ik nog niet vertellen.
Niet omdat ik onderweg weer eens vergeten ben in welke stad ik was. Dat risico bestaat inmiddels overigens wel.
Maar omdat de locatie nog niet definitief is en ik mijn concurrenten niet wijzer wil maken dan strikt noodzakelijk.
Ze mogen mijn blogs lezen.
Ze hoeven niet met mij mee te rijden naar iedere bezichtiging.
Het ging om een nieuw gezondheidscentrum.
Niet zo’n gebouw met drie vergeelde bordjes, een systeemplafond uit 1987 en een wachtkamer waarin een kunstplant langzaam de wil om te leven heeft verloren.
Dit wordt serieus aangepakt.
Er komt een huisarts.
Een apotheek.
Fysiotherapie.
Kinderrevalidatie.
Oncologische revalidatie.
En mogelijk komen wij erbij met ongeveer zes flexibele spreekkamers en behandelkamers.
Als alles past, zouden we richting eind 2026 kunnen beginnen.
Dat klinkt misschien als een blog over vastgoed.
Dat is het niet.
Of eigenlijk wel.
Maar slechts voor ongeveer twintig procent.
Je kunt verrassend enthousiast worden van lege kamers
Bij een locatiebezoek kijk ik naar dingen waar een normaal mens waarschijnlijk niet direct opgewonden van raakt.
Waar komt de entree?
Kunnen mensen de wachtruimte vinden?
Is de gang breed genoeg?
Kan een cliënt rechtstreeks naar de juiste kamer?
Kunnen we de deuren afsluiten?
Waar komt de signing?
Hoe voorkomen we dat iemand voor een rijbewijskeuring ineens in de behandelruimte van de fysiotherapeut staat?
Kan iemand ’s avonds naar binnen?
Hoeveel herrie komt er door de wand?
Waar hangen de stopcontacten?
En waarom hangt er bij nieuwe gebouwen altijd minstens één stopcontact op een plek waarvan niemand meer weet wat ooit het plan was?
Ondernemen is glamour.
Volgens de informatie tijdens de bezichtiging wordt het gebouw ingericht op basis van de richtlijnen die binnen de huisartsenzorg worden gehanteerd.
Dat is interessant.
Niet omdat wij daar zelf huisartsen willen huisvesten. Dat is niet onze primaire doelgroep.
Onze klanten zijn bijvoorbeeld bedrijfsartsen, arboartsen, arbodiensten, psychologen, keuringsartsen en professionals die werken aan preventie en duurzame inzetbaarheid.
Mensen die cliënten of werknemers professioneel moeten kunnen ontvangen.
Soms iedere dag.
Soms één dag per week.
Soms maar enkele dagen per maand.
Een arts wil geen vastgoedbedrijf beginnen
Stel dat je bedrijfsarts bent.
Je krijgt een opdracht voor een organisatie met werknemers in meerdere regio’s.
Dan heb je een paar keuzes.
Je kunt iedereen naar één vaste praktijk laten reizen.
Dat is vooral leuk voor mensen die graag twee uur in de auto zitten voor een gesprek van veertig minuten.
Je kunt bij de opdrachtgever in een willekeurige vergaderkamer gaan zitten.
Dan voer je een vertrouwelijk medisch gesprek naast een glazen wand waarop ondertussen iemand met een whiteboardstift de kwartaalomzet staat uit te tekenen.
Of je opent in iedere regio een eigen praktijk.
Ook een uitstekend idee.
Je hoeft dan alleen nog maar:
- Een huurcontract te tekenen
- De ruimte te verbouwen
- Meubels te bestellen
- Internet te regelen
- Een wachtruimte in te richten
- Schoonmaak te organiseren
- Sleutels uit te geven
- Onderhoud te regelen
- Koffie te kopen
- Bewegwijzering op te hangen
- Iedere maand de huur te betalen
Ook wanneer je er maar twee dagen per maand zit.
Voor je het weet ben je geen bedrijfsarts meer.
Dan ben je directeur van een opvallend slecht bezette vastgoedportefeuille.
Per uur in plaats van per decennium
Ons model is een stuk simpeler.
Je huurt een kamer per uur, per dagdeel of per dag.
Vanaf €15 per uur, €48 per dagdeel of €75 per dag.
Je loopt naar binnen.
Je ontvangt je cliënt.
Je doet je werk.
Daarna ga je naar huis, naar je volgende locatie of ergens rustig lunchen zonder je af te vragen of de schoonmaker vrijdag wel komt.
Dat lijkt een verhuurmodel.
Maar hoe langer ik erover nadenk, hoe meer ik het als een outsourcingmodel zie.
De klant besteedt namelijk niet alleen de kamer aan ons uit.
De klant besteedt een hele categorie werkzaamheden uit.
De huur.
De inrichting.
De toegang.
De wachtruimte.
De schoonmaak.
Het internet.
Het onderhoud.
De koffie.
De planning.
De ellende met een slot dat op zondagavond besluit dat digitale toegang eigenlijk een westers concept is waaraan het niet langer wenst mee te werken.
Wij organiseren dat.
De arts hoeft arts te zijn.
De psycholoog kan luisteren.
De coach kan coachen.
Daar zit voor mij de echte waarde.
De beste outsourcing begint voordat er een taak bestaat
Veel mensen denken bij outsourcen aan een bestaande taak.
Je doet je boekhouding zelf en besteedt die daarna uit.
Je beantwoordt je eigen klantenservice en neemt vervolgens iemand aan.
Je maakt zelf socialmediaberichten en zoekt later een contentmaker.
Dat is allemaal outsourcing.
Maar de beste vorm van outsourcing gaat nog een stap verder.
Je voorkomt dat de taak ooit onderdeel wordt van je eigen organisatie.
Een bedrijfsarts die een eigen praktijk opent, creëert automatisch allerlei nieuwe taken.
Iemand moet de praktijk beheren.
Iemand moet de facturen controleren.
Iemand moet de leverancier bellen.
Iemand moet de verwarming laten repareren.
En zolang er geen ander iemand is, heet die persoon meestal gewoon jij.
Door flexibel een ruimte te gebruiken, ontstaat dat hele pakket aan werkzaamheden niet.
Je besteedt dus geen losse taak uit.
Je voorkomt dat je een compleet nieuw probleem adopteert.
Dat vind ik misschien wel de mooiste vorm van outsourcen.
Ik bouw geen verzameling kamers
Dat besef is ook belangrijk voor mijn eigen bedrijf.
Op het eerste gezicht bouwen we locaties.
Amsterdam.
Arnhem.
Breda.
Deventer.
Den Haag.
Antwerpen.
En hopelijk straks weer een nieuwe stad.
Daar komen kamers.
Bureaus.
Stoelen.
Behandelbanken.
Sloten.
Routers.
Koffiemachines.
Heel veel koffiemachines.
Maar als ik alleen een verzameling kamers bouw, heb ik uiteindelijk vooral een grote hoeveelheid deuren waarvoor iemand mij kan bellen.
Dat is niet mijn ambitie.
Ik wil een systeem bouwen.
Een systeem waarmee we in verschillende steden dezelfde kwaliteit kunnen bieden.
Daarvoor moet steeds meer worden gestandaardiseerd.
Iedere locatie moet onderdeel van hetzelfde systeem worden
Een nieuwe locatie moet geen compleet nieuw avontuur zijn waarbij we alles opnieuw uitvinden.
We moeten vooraf weten:
- Aan welke eisen een ruimte moet voldoen
- Welke inrichting bij welk type kamer hoort
- Hoe de toegang wordt georganiseerd
- Hoe een klant reserveert
- Hoe schoonmaak wordt gecontroleerd
- Hoe storingen worden gemeld
- Hoe de signing eruitziet
- Welke vragen lokaal moeten worden opgelost
- Wanneer een probleem naar mij wordt geëscaleerd
- En vooral wanneer dat absoluut niet nodig is
Dat laatste is belangrijk.
Ik heb de neiging om mij met veel details te bemoeien.
Dat klinkt betrokken.
Soms is het gewoon inefficiënt.
Wanneer iedere deurkruk, router en behandelbank uiteindelijk door Florentijn moet worden goedgekeurd, heb ik geen schaalbaar bedrijf gebouwd.
Dan heb ik mezelf een buitengewoon afwisselende baan gegeven als rondreizend hoofd technische dienst.
Daar heb ik niet al die bedrijven voor opgericht.
Kijken is iets anders dan alles zelf oplossen
Ik wil nieuwe locaties blijven bezoeken.
Dat hoort bij mijn rol.
Op een plattegrond zie je niet altijd dat cliënten waarschijnlijk verkeerd zullen lopen. In een spreadsheet ruik je geen vochtige vloerbedekking. En een makelaar zet zelden in de brochure:
Mooie lichte ruimte, uitstekende bereikbaarheid en een deur die alleen opent wanneer Mercurius precies goed staat.
Je moet dus gaan kijken.
Maar kijken betekent niet automatisch dat ik daarna ieder probleem zelf moet oplossen.
Mijn taak is vaststellen wat goed moet worden geregeld.
Daarna moet het systeem ervoor zorgen dat iemand het regelt.
Een architect.
Een aannemer.
Een installateur.
Onze operationele ondersteuning.
Een lokale leverancier.
Software.
Of uiteindelijk AI.
Niet automatisch Florentijn met een schroevendraaier omdat hij toevallig toch in de buurt was.
Dat woordje toch heeft mij inmiddels behoorlijk veel uren gekost.
Flex4Medics, Flex4Coaching en ADD Business Point lijken verschillend
Aan de buitenkant zijn het verschillende concepten.
Bij Flex4Medics gaat het om spreekkamers en behandelkamers voor medische en paramedische professionals.
Bij Flex4Coaching draait het om rustige ruimtes voor vertrouwelijke gesprekken.
Bij ADD Business Point gaat het om zakelijke werkplekken, kantoren, vergaderruimtes en professionele vestigingsmogelijkheden.
Toch is de kern hetzelfde.
Onze klanten hebben ruimte nodig.
Maar ze hoeven die ruimte niet automatisch zelf te bezitten, in te richten en beheren.
Een psycholoog heeft geen praktijkruimte nodig die zeven dagen per week van hem is.
Hij heeft een goede praktijkruimte nodig op de momenten dat hij cliënten ontvangt.
Een coach hoeft geen huurcontract te hebben om professioneel over te komen.
Een ondernemer hoeft geen kantoor vol lege bureaus te betalen om serieus genomen te worden.
Je hebt geen bezit nodig.
Je hebt toegang nodig.
Dat verschil is groter dan het klinkt.
Flexibiliteit is niet hetzelfde als vrijblijvendheid
Sommige mensen horen het woord flexibel en denken aan tijdelijk, goedkoop of half geregeld.
Dat is niet de bedoeling.
Juist wanneer meerdere professionals een locatie gebruiken, moeten de processen beter zijn georganiseerd.
De kamer moet schoon zijn.
De reservering moet kloppen.
De deur moet openen.
De cliënt moet weten waar hij moet zijn.
De inrichting moet professioneel zijn.
Privacy moet worden beschermd.
Flexibel aan de voorkant vraagt om structuur aan de achterkant.
Dat is een belangrijke les.
Vrijheid ontstaat niet doordat je niets organiseert.
Vrijheid ontstaat doordat je het zo goed organiseert dat niet iedereen voortdurend overal over hoeft na te denken.
Deze locatie kan nog steeds niet doorgaan
Dat hoort ook bij ondernemen.
We hebben een interessante locatie bekeken.
Het gezondheidscentrum heeft veel sterke punten.
De omgeving sluit aan bij Flex4Medics.
Er lijkt ruimte te zijn voor ongeveer zes kamers.
Richting eind 2026 zou een start mogelijk kunnen zijn.
Maar er moeten nog zaken worden uitgezocht.
De prijs.
De exacte indeling.
De routing.
De technische voorzieningen.
De afsluitbaarheid.
De voorwaarden.
Misschien gaat het door.
Misschien blijkt er ergens een probleem te zitten waardoor we alsnog stoppen.
Dat is geen mislukking.
Een locatie bekijken betekent niet dat je verplicht bent haar te openen.
Soms is de beste ondernemersbeslissing een handtekening zetten.
Soms is het weglopen voordat je jarenlang voor een verkeerd besluit betaalt.
Het gaat uiteindelijk niet om deze zes kamers
Toen ik binnenliep, keek ik naar een nieuwe locatie.
Daarna keek ik naar zes mogelijke kamers.
Vervolgens naar behandelbanken, wachtruimtes, deuren en routing.
Maar op de terugweg besefte ik opnieuw waar het werkelijk om gaat.
Een goede onderneming neemt werk weg.
Niet alleen zichtbaar werk.
Juist ook al het onzichtbare gedoe dat normaal gesproken rondom dat werk ontstaat.
Onze klant hoeft geen vastgoed te beheren.
Onze klant hoeft geen praktijk te organiseren.
Onze klant hoeft alleen te reserveren en zijn vak uit te oefenen.
En ik?
Ik hoef niet zelf iedere kamer te bouwen.
Mijn taak is een organisatie neerzetten die steeds opnieuw goede kamers kan realiseren, zonder dat ieder stopcontact uiteindelijk een persoonlijke beslissing van mij wordt.
Dat is de dubbele outsourcing in dit verhaal.
De klant besteedt zijn werkruimte aan ons uit.
Ik besteed de uitvoering steeds verder uit aan processen, specialisten en systemen.
Zo kan een netwerk groeien zonder dat iedereen steeds harder moet werken.
De echte waarde zit niet in de kamer
Een kamer is uiteindelijk gewoon een paar muren, een vloer, een plafond en hopelijk een deur die meewerkt.
De echte waarde zit in wat iemand dankzij die kamer kan doen.
Een werknemer begeleiden.
Een cliënt behandelen.
Een moeilijk gesprek voeren.
Een keuring uitvoeren.
Een onderneming opbouwen.
Of een nieuwe regio bedienen zonder meteen een tweede vastgoedbedrijf te beginnen.
Wij verhuren dus niet alleen kamers. We geven professionals de vrijheid om hun werk te doen zonder zelf alles rondom dat werk te hoeven organiseren.
Dat is voor mij de kern.
Niet zoveel mogelijk vierkante meters bezitten.
Wel zorgen dat mensen precies op het juiste moment toegang hebben tot de juiste vierkante meters.
De beste praktijkruimte is misschien wel de praktijkruimte waar je verder niet over hoeft na te denken.
Florentijn
Mr. Outsourcing
